พรรคพลังประชารัฐกับการสืบทอดอำนาจรัฐและความชอบธรรม ในระบอบประชาธิปไตยไทย
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความเชื่อมโยงเชิงโครงสร้างระหว่างพรรคพลังประชารัฐกับเครือข่ายอำนาจรัฐประหาร และประเมินผลกระทบต่อความชอบธรรมทางการเมืองภายใต้บรรทัดฐานของระบอบประชาธิปไตยไทย โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการวิเคราะห์เอกสารและข้อมูลทุติยภูมิ ครอบคลุมช่วงเวลาตั้งแต่การก่อตั้งพรรคในปี พ.ศ. 2561 จนถึงพลวัตทางการเมืองในปัจจุบัน ผลการศึกษาพบว่า พรรคพลังประชารัฐเป็นสถาบันทางการเมืองในลักษณะ “พรรคสืบทอดอำนาจแบบลูกผสม” ที่มีบทบาทเชื่อมโยงอำนาจจากระบอบรัฐประหารเข้าสู่ระบบรัฐสภา แม้จะมีความชอบธรรมตามกฎหมาย แต่ยังคงเผชิญข้อถกเถียงด้านความชอบธรรมเชิงจริยธรรม อันเนื่องมาจากโครงสร้างทางการเมืองที่เอื้อประโยชน์ต่อเครือข่ายอำนาจเดิม ขณะเดียวกัน พรรคได้ปรับตัวผ่านการใช้นโยบายสาธารณะและรูปแบบ “อนุรักษนิยมประชานิยม” เพื่อสร้างความชอบธรรมเชิงผลงานและการยอมรับจากประชาชน อย่างไรก็ตาม ความยั่งยืนของความชอบธรรมของพรรคยังขึ้นอยู่กับความสามารถในการลดช่องว่างระหว่างความถูกต้องตามกฎหมายกับความชอบธรรมเชิงประชาธิปไตยในระยะยาว
บรรณานุกรม
Atusripitak, N. (2024). The rise and fall of the Palang Pracharath Party in Thailand: The problems of patronage-oriented authoritarian party building. Contemporary Southeast Asia, 46(3), 357–385.
Constitution of the Kingdom of Thailand, B.E. 2560 (2017).
Dahl, R. A. (1971). Polyarchy: Participation and opposition. Yale University Press.
Geddes, B., Wright, J., & Frantz, E. (2018). How dictatorships work: Power, personalization, and collapse. Cambridge University Press.
Gerring, J., Thacker, S. C., & Alfaro, R. (2012). Democracy and human development. The Journal of Politics, 74(1), 1–17.
Ginsburg, T., & Moustafa, T. (2008). Rule by law: The politics of courts in authoritarian regimes. Cambridge University Press.
Jatusripitak, N. (2022). The authoritarian electoral blueprint of Thailand’s Palang Pracharath Party. ISEAS – Yusof Ishak Institute.
Jatusripitak, N. (2024). The rise and fall of the Palang Pracharath Party in Thailand: The problems of patronage-oriented authoritarian party building. Contemporary Southeast Asia, 46(3), 357–385.
Levitsky, S., & Way, L. A. (2010). Competitive authoritarianism: Hybrid regimes after the Cold War. Cambridge University Press.
Locke, J. (1988). Two treatises of government (P. Laslett, Ed.). Cambridge University Press. (Original work published 1689)
McCargo, D. (2020). Future forward: The rise and fall of a Thai political party. Critical Asian Studies, 52(4), 605–618.
McCargo, D., & Alexander, S. T. (2019). Thailand’s 2019 elections: A state of democratic dictatorship? Asia Policy, 14(4).
Ockey, J. (2020). Thailand in 2019: An election, a coronation, and two summits. Asian Survey, 60(1), 117–124.
Raz, J. (1979). The authority of law: Essays on law and morality. Oxford University Press.
Rousseau, J.-J. (2012). The social contract (C. Betts, Trans.). Oxford University Press. (Original work published 1762)
Scharpf, F. W. (1999). Governing in Europe: Effective and democratic? Oxford University Press.
Schedler, A. (2002). The menu of manipulation. Journal of Democracy, 13(2), 36–50.
Weber, M. (1978). Economy and society: An outline of interpretive sociology. University of California Press.
