การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ลักษณะทางกายภาพของจังหวัด โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสตอรี่ไลน์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านห้วยยา
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อสร้างและทดสอบประสิทธิภาพชุดกิจกรรมการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านห้วยยาตามเกณฑ์มาตรฐาน 75/75 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง ลักษณะทางกายภาพของจังหวัดของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้วิธีการจัดการเรียนรู้แบบสตอรี่ไลน์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านห้วยยาก่อนเรียน และหลังเรียน 3) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีการจัดการเรียนรู้แบบสตอรี่ไลน์ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านห้วยยา โดยการเลือกแบบเจาะจง (Specific sample group) รูปแบบการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi - Experimental research) ด้วยวิธีการใช้กลุ่มทดลองกลุ่มเดียว เพื่อวัดผลก่อนและหลังการทดลอง (One group Pretest - Posttest Design) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบก่อน และหลังเรียน และแบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ และสถิติทดสอบค่า t-test แบบ Dependent Sample ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการทดสอบประสิทธิภาพชุดกิจกรรมการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านห้วยยา มีประสิทธิภาพ 82.50/88.75 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ลักษณะทางกายภาพของจังหวัด โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสตรี่ไลน์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านห้วยยา หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ผลความคิดเห็นของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบสตอรี่ไลน์อยู่ในระดับมากที่สุด
บรรณานุกรม
นพรัตน์ มาเขียว. (2563). การศึกษาผลการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนากลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารอักษราพิบูล. 1(2), 73-88.
พิมพา เพียเทพ. (2549). ผลของการใช้วิธีสตอรี่ไลน์ในวิชาสังคมศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจต่อการเรียนการสอนด้วยวิธีสตอรี่ไลน์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยแห่งชาติดงโดก. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แว่นแก้ว พ้นภัย. (2549). การศึกษาความพึงพอใจในการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนเรื่องเศรษฐศาสตร์ในครอบครัวโดยการสอนแบบสตอรี่ไลน์กับการสอนแบบสถานการณ์จำลอง. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนคินทรวิโรฒ.
สมนึก ปฏิปทานนท์. (2542). ผลการเรียนการสอนด้วยวิธีสตอรีไลน์ที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สายสุนีย์ เทพสิงห์ และ วนิดา ผาระนัด. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ และความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 วิชาพระพุทธศาสนา เรื่อง วันสำคัญ และหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาโดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบสตอรี่ไลน์. วารสารครุศาสตร์. 7(2), 19-38
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการย้ายผู้บริหาสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา
สิริประภา สันทัดพนาไพร. (2567). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมเรื่องวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบวิธีสตอรี่ไลน์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านแม่อมกิ. รายงานวิจัยกึ่งทดลอง. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา.
สุดารัตน์ คำราช และคณะ. (2551). การพัฒนาชุดกิจกรรมส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม ด้านความมีวินัยในตนเองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
อริย์ธัช ฉ่ำมณี. (2560). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบสตอรี่ไลน์ โดยประยุกต์ใช้สื่อออนไลน์ วิชาประวัติศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
อุมาพร ปิ่นเนตร. (2556). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาเรื่อง หลักธรรมสำคัญทางพระพุทธศาสนาด้วยวิธีสอนแบบสตอรี่ไลน์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
