การบริหารการศึกษาอัจฉริยะด้วยการจัดการความรู้เพื่อ ขับเคลื่อนคุณภาพสถานศึกษาในยุคดิจิทัล

  • พระครูศาสนกิจโกศล ศรายุทธ วชิรปญฺโญ (ทวิชัย) โรงเรียนวัดแม่ริมวิทยา
  • พงศ์ศธร พิมพะนิตย์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเวสเทรินน์
คำสำคัญ: 1. การบริหารการศึกษาอัจฉริยะ; 2. การจัดการความรู้; 3. คุณภาพสถานศึกษาในยุคดิจิทัล

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งนำเสนอแนวคิดการบริหารการศึกษาอัจฉริยะด้วยการจัดการความรู้เพื่อขับเคลื่อนคุณภาพสถานศึกษาในยุคดิจิทัล โดยอธิบายความสำคัญของการบริหารสถานศึกษาที่ใช้ข้อมูล เทคโนโลยีดิจิทัล ปัญญาประดิษฐ์ และองค์ความรู้เป็นฐานในการวางแผน ตัดสินใจ ดำเนินงาน ติดตามผล และพัฒนาคุณภาพอย่างต่อเนื่อง เนื้อหาบทความครอบคลุมแนวคิดการบริหารการศึกษาอัจฉริยะ การจัดการความรู้ในสถานศึกษา บทบาทของเทคโนโลยีดิจิทัลกับการบริหารการศึกษา การยกระดับคุณภาพสถานศึกษาด้วยข้อมูลและความรู้ และแนวทางพัฒนาสถานศึกษาอัจฉริยะอย่างยั่งยืน ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า สถานศึกษาที่สามารถบูรณาการข้อมูล เทคโนโลยี และการจัดการความรู้เข้ากับการบริหาร จะช่วยเพิ่มความแม่นยำในการตัดสินใจ ส่งเสริมการพัฒนาครูและบุคลากร สนับสนุนการเรียนรู้ของผู้เรียน และสร้างวัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ ทั้งยังช่วยให้การบริหารสถานศึกษามีความโปร่งใส ตรวจสอบได้ และปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้น การบริหารการศึกษาอัจฉริยะจึงเป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาให้ก้าวทันโลกดิจิทัลและนำไปสู่ความยั่งยืนทางการศึกษา

บรรณานุกรม

กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). แผนปฏิบัติการด้านดิจิทัลเพื่อการศึกษา พ.ศ. 2566–2570. กระทรวงศึกษาธิการ. https://itdept.ipst.ac.th/wp-content/uploads/2023/04/MOE-DIGITAL-66-70.pdf.
สำนักงาน ก.พ.ร. และสถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ. (2548). คู่มือการจัดทำแผนการจัดการความรู้: โครงการพัฒนาส่วนราชการให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้และการจัดการความรู้ในส่วนราชการ. สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. https://prt. parliament.go.th/ items/813124fc-09b3-44b5-9b9d-7fa7c745c338.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการพัฒนาระบบการประกันคุณภาพการศึกษา ตามกฎกระทรวงการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2561. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. https://boet.obec.go.th/3586/30/01/2023/
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษากระทรวงศึกษาธิการ. https://www.onec.go.th/index. php/book/BookView/1540.
Davenport, T. H., & Prusak, L. (1998). Working knowledge: How organizations manage what they know. Harvard Business School Press. https://www.researchgate.net/publication/ 229099904_Working_Knowledge_How_Organizations_Manage_What_They_Know.
Huang, R., Liu, D., Kanwar, A., Zhan, T., Yang, J., Zhuang, R., Liu, M., Li, Z., & Adarkwah, M. A. (2024). Global understanding of smart education in the context of digital transformation. Open Praxis, 16(4),663–676. https://doi.org/10.55982/open praxis.16.4.761
Nonaka, I. (1994). A dynamic theory of organizational knowledge creation. Organization Science, 5(1), 14–37. https://doi.org/10.1287/orsc.5.1.14
OECD. (2023). OECD digital education outlook 2023: Towards an effective digital education ecosystem. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/c74f03de-en
UNESCO. (2018). UNESCO ICT competency framework for teachers: Version 3. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. https://teachertask-force.org/sites/ default/files/2020-07/ict_framework.pdf
UNESCO. (2023a). Global education monitoring report 2023: Technology in education: A tool on whose terms? UNESCO. https://doi.org/10. 54676/ UZQV8501
UNESCO. (2023b). Global education monitoring report summary 2023: Technology in education: A tool on whose terms? UNESCO. https://unesdoc.unesco. org/ark:/48223/pf0000385723
เผยแพร่แล้ว
2026-08-04