การพัฒนาชุมชนนวัตกรรมการเรียนรู้แบบเชิงรุก โดยชุมชนมีส่วนร่วมในยุคดิจิทัล

  • ศรสวรรค์ สุวรรณ์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา
คำสำคัญ: ชุมชนนวัตกรรมการเรียนรู้เชิงรุก ชุมชนแบบมีส่วนร่วม ยุคดิจิทัล

บทคัดย่อ

ชุมชนนวัตกรรมการเรียนรู้แบบเชิงรุกเป็นกลุ่มบุคคลที่หลากหลาย ซึ่งรวมถึงนักเรียน ครู ผู้ปกครอง และสมาชิกในชุมชนอื่น ๆ ที่ทำงานร่วมกันเพื่อสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่กระตุ้นและมีส่วนร่วม ชุมชนเหล่านี้มักใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้แบบเชิงรุกและส่งเสริมความร่วมมือ โดยให้โอกาสพวกเขาในการสำรวจหัวข้อที่สนใจและทำงานร่วมกับผู้อื่น ช่วยให้นักเรียนพัฒนาความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นในเนื้อหา โดยการมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ท้าทายและมีจุดมุ่งหมาย ช่วยให้นักเรียนพัฒนาการเรียนรู้ที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 เช่น การคิดวิพากษ์ การแก้ปัญหา และการทำงานร่วมกัน และ ชุมชนเหล่านี้สร้างชุมชนแห่งนักเรียนที่สนับสนุนซึ่งกันและกัน โดยให้นักเรียนได้เชื่อมต่อกับผู้อื่นที่มีความสนใจคล้ายคลึงกัน การดำเนินการด้วยการระบุความต้องการของชุมชนและกำหนดเป้าหมายสำหรับชุมชนนวัตกรรมการเรียนรู้แบบเชิงรุก สร้างพันธมิตรกับองค์กรต่าง ๆ เช่น โรงเรียน ห้องสมุด และศูนย์ชุมชน เพื่อรับการสนับสนุนและทรัพยากร พัฒนาโครงการเรียนรู้ที่สนับสนุนการเรียนรู้แบบเชิงรุกและใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ให้ชุมชนมีส่วนร่วมในทุกขั้นตอนของการพัฒนาและดำเนินการโครงการเรียนรู้ และประเมินโครงการเรียนรู้เป็นประจำและทำการปรับปรุงตามความจำเป็นเพื่อให้แน่ใจว่าโครงการตอบสนองความต้องการของชุมชน และเป็นแนวทางที่มีประสิทธิภาพในการส่งเสริมการเรียนรู้แบบเชิงรุกและพัฒนาการเรียนรู้ ที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 โดยการให้ชุมชนมีส่วนร่วมในกระบวนการเรียนรู้ ชุมชนเหล่านี้สามารถสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่กระตุ้นและมีส่วนร่วม ซึ่งช่วยให้นักเรียนพัฒนาความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นในเนื้อหาและเตรียมพร้อมสำหรับความท้าทายในอนาคต

บรรณานุกรม

กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545 และ(ฉบับที่ 3) พ.ศ.2553 พร้อมกฎหมายที่เกี่ยวข้องและพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ
เกตุสุเดช กําแพงแก้ว. (2547). การศึกษากิจกรรมการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในการจัดการศึกษาของโรงเรียน: กรณีศึกษาโรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม [ปริญญานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จิรภา อรรถพร. (2556). การพัฒนารูปแบบการสอนเชิงรุกออนไลน์เพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการเรียนรู้ของนิสิตปริญญาบัณฑิต (วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต), จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/43141
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การพัฒนาการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีวิยาสาสน์.
วิษณุ หยกจินดา. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชน หมู่บ้านทุ่งกร่าง ตำบลทับไทรอำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี ชลบุรี: วิทยาลัยการ บริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2555). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 พ.ศ. 2555-2559. https://www.nesdc.go.th/download/article/article_20160 323112431.pdf
สุธีรา จีรติวรา. (2546). การพัฒนาคู่มือ การมีส่วนร่วมของ ผู้ปกครองในการจัดการศึกษาปฐมวัย[วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต]. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Gustafson, K.L. and Branch, R.M. (1997). Survey of instructional development models. 3rd Edition, ERIC Clearing-house on Information and Technology, Syracuse, New York.
เผยแพร่แล้ว
2025-02-27