เศรษฐศาสตร์การเมืองของการปกครองท้องถิ่นในประเทศเมียนมา

เศรษฐศาสตร์การเมืองของการปกครองท้องถิ่นในประเทศเมียนมา

  • Olarn Thinbangtieo มหาวิทยาลัยบูรพา
คำสำคัญ: เศรษฐกิจการเมือง, การปกครองท้องถิ่น, ประเทศเมียนมา

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาถึงพัฒนาการของระบบการปกครองท้องถิ่น รูปแบบโครงสร้างและอำนาจหน้าที่ของการปกครองท้องถิ่นในประเทศเมียนมา และการวิเคราะห์เศรษฐกิจการเมืองท้องถิ่นกับการเปลี่ยนแปลงของการปกครองท้องถิ่นในประเทศเมียนมา ผลการศึกษาวิจัยนี้ พบว่า พัฒนาการของระบบการปกครองท้องถิ่นของประเทศเมียนมา สามารถแบ่งออกเป็น 5 ช่วงเวลา ได้แก่ พัฒนาการระบบการปกครองท้องถิ่นของประเทศเมียนมาในยุคก่อนอาณานิคม (the Pre-colonial Period) ยุคอาณานิคม (The Colonial Era) ยุคหลังประกาศเอกราชและรัฐบาลพลเรือน (Independence and the Civilian Government) ยุครัฐบาลทหาร (The Military Coup Period) และยุคหลังรัฐธรรมนูญปี ค.ศ. 2008 หรือยุครัฐบาลปัจจุบัน ซึ่งพัฒนาการของระบบการปกครองท้องถิ่นของประเทศเมียนมาในแต่ละช่วงเวลา มีความเชื่อมโยงอยู่กับพลวัตการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจการเมืองร่วมอยู่ด้วย ดังจะเห็นได้จากรูปแบบโครงสร้างและอำนาจหน้าที่ของการปกครองในระดับท้องถิ่นในปัจจุบันที่มาจากเงื่อนไขทางด้านเศรษฐกิจการเมืองที่สืบเนื่องมาจากอดีต โดยเฉพาะบทบาทของกองทัพกับความพยายามในการกำกับควบคุมผู้คน และชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ ในระดับท้องถิ่น ทำให้อำนาจหน้าที่ของการปกครองท้องถิ่นในประเทศเมียนมา รวมถึงการมีส่วนร่วมของประชาชนในระดับท้องถิ่นมีอยู่อย่างจำกัด

               ข้อจำกัดทางด้านอำนาจหน้าที่ของการปกครองท้องถิ่นภายในโครงสร้างการปกครองของประเทศเมียนมา รวมถึงการขาดการสร้างกระบวนในการมีส่วนร่วมของประชาชนในเรื่องต่าง ๆ ก่อให้เกิดปัญหาต่าง ๆ ตามมามากมาย โดยเฉพาะปัญหาของการรวมศูนย์อำนาจ (centralized) การตัดสินใจเชิงนโยบายหรือการดำเนินการโครงการต่าง ๆ ไว้ที่รัฐบาลกลาง การปฏิรูปเศรษฐกิจที่ขาดการมีส่วนร่วมจากประชาชนและไม่สามารถกระจายผลประโยชน์ได้อย่างทั่วถึง หรือปัญหาทั้งทางด้านเศรษฐกิจการเมืองของกลุ่มชาติพันธุ์ และชนกลุ่มน้อยที่สะท้อนผ่านความรุนแรง ที่ล้วนแล้วแต่เป็นปัญหาที่ดำรงอยู่ในสังคมเมียนมาอยู่ถึงปัจจุบัน

บรรณานุกรม

ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. (2552). พม่า: ประวัติศาสตร์และการเมือง. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.
นครินทร์ เมฆไตรรัตน์. (2542). รายงานการวิจัยเรื่อง การเมืองในระดับท้องถิ่นกับการพัฒนาการเมืองใน ระบอบประชาธิปไตย: ศึกษาเปรียบเทียบการเมืองท้องถิ่นของสองนครในเขตภาคเหนือของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
พณิตา ไชยศร. (2556). ระบบการปกครองท้องถิ่น ประเทศสมาชิกประชาคมอาเซียน: สาธารณรัฐแห่ง สหภาพพม่า. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
พรรณชฎา ศิริวรรณบุศย์. (2558). การศึกษาวิจัยเปรียบเทียบระบบการเมืองการปกครอง การเลือกตั้ง พรรคการเมือง และองค์กรจัดการเลือกตั้ง ของกลุ่มประเทศอาเซียน. วารสารสังคมศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 45 (2)
วีระ หวังสัจจะโชค และกัมปนาท เบ็ญจนาวี. (2560). การมีส่วนร่วมในยุทธศาสตร์ชาติกับการปฏิรูปรัฐธรรมนูญ: ถอดบทเรียนประเทศโคลัมเบีย และมอลโดวากับการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติของไทย. ใน การประชุมวิชาการ สถาบันพระปกเกล้า ครั้ง 19 ประจำปี 2560
ศูนย์พัฒนาการค้าและธุรกิจไทย ในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน สำนักงานส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ ณ กรุงย่างกุ้ง สหภาพเมียนมา. (ม.ป.ป.). ข้อมูลพื้นฐาน สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา. วันที่ค้นข้อมูล 9 พฤษภาคม 2561, เข้าถึงได้จาก http://www.ditp.go.th/ contents_attach/141175/141175.pdf.
แสงระวี สวัสดิบุตร. (2551). ปัญหาที่เกิดจากการแบ่งแยกอำนาจหน้าที่ในการจัดทำบริการสาธารณะระหว่างรัฐกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามกฎหมายว่าด้วยการกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชานิติศาสตร์, คณะนิติศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรทัย ก๊กผล. (2546). ความขัดแย้งกันระหว่างผลประโยชน์ส่วนตัวและผลประโยชน์ส่วนรวม: กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า.
โอฬาร ถิ่นบางเตียว และคณะ. (2557). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ กลไกและกระบวนการการมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครองตนเองของท้องถิ่น : กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตพื้นที่จังหวัดชายฝั่งทะเลตะวันออก. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
โอฬาร ถิ่นบางเตียว. (2560). การเมืองท้องถิ่นไทย. ชลบุรี: คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

BBC. (2018, 12 April). Myanmar country profile. Retrieved July 10, 2018, from https:// www.bbc.com/news/world-asia-pacific-12990563.
Egreteau, R. (2017). Parliamentary Development in Myanmar: An Overview of the Union Parliament 2011–2016. Yangon: Asia Foundation.
Human Rights Watch. (2019). Myanmar Events of 2018. Retrieved July 20, 2019, from https://www.hrw.org/world-report/2019/country-chapters/burma
Phillips, E. M. & Pugh, D. S. (2005). How to do research. In How to get a PhD: A handbook for students and their supervisors. (pp. 61-70). Berkshire: Open University Press.Publications, Inc.
Stokke, K. & Vakulchuk, R. and Overland, I. (2018). Myanmar: A Political Economy Analysis. Oslo: Norwegian Institute of International Affairs.
Trading Economics. (2018). Myanmar GDP: 1998-2018. Retrieved July 10, 2018, from https://tradingeconomics.com/myanmar/gdp.
Wilson, T. (2017, 19 June). Myanmar Political Reform: A Slow But Steady Transfor-mation. Retrieved July 10, 2018, from http://www.internationalaffairs.org.au/ australianoutlook/myanmars-political-reform-slow/.
Yin, R. K. 2003. Case Study Research: Design andMethods (3rd ed.). Thousand Oaks, CA : Sage.
เผยแพร่แล้ว
2021-04-30