แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวกาแฟพิเศษ ของชุมชนผู้ปลูกกาแฟ ตำบลแจ้ซ้อน อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง

  • ศิริขวัญ ปัญญาเรียน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา​ลำปาง
คำสำคัญ: ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว, กาแฟพิเศษ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ ใช้การวิจัยเชิงเชิงปริมาณ (Quantitative Research)  เก็บข้อมูล โดย ใช้แบบประเมิน  องค์ประกอบแหล่งท่องเที่ยว รวม 7 ด้าน ประกอบด้วย 1) คุณค่าของแหล่งท่องเที่ยว 2) ความสะดวกในการเข้าถึง 3) สิ่งอำนวยความสะดวก  4) สภาพแวดล้อม  5) ข้อจำกัดในการรองรับนักท่องเที่ยว  6) ความมีชื่อเสียง  7) การจัดการไร่กาแฟพิเศษ  เป็นแบบประเมินค่า (Rating Scale) 5 ระดับ มี วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศักยภาพความพร้อมของชุมชนผู้ปลูกกาแฟในตำบลแจ้ซ้อน อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง สู่การส่งเสริมอุตสาหกรรมกาแฟพิเศษ ประเมินและเก็บข้อมูลโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 7 ท่าน  ลงพื้นที่เก็บข้อมูล โดยการสำรวจและประเมินศักยภาพความพร้อมของชุมชนผู้ปลูกกาแฟใน ตำบลแจ้ซ้อน อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง จำนวน 2 หมู่บ้าน 1) บ้านแม่แจ๋ม 2) บ้านป่าเหมี้ยง  เพื่อนำข้อมูลที่ได้ มาศึกษาและจัดทำแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวกาแฟพิเศษ ของชุมชนผู้ปลูกกาแฟ  วิเคราะห์ข้อมูลโดย ใช้สถิติพื้นฐาน (ค่าเฉลี่ย) นำเสนอข้อมูลในรูปแบบตารางผลการประเมิน

_________________________

 1หลักสูตรการท่องเที่ยวและการบริการ   คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ลำปาง

2หลักสูตรการท่องเที่ยวและการบริการ    คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ลำปาง

3หลักสูตรการท่องเที่ยวและการบริการ    คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ลำปาง

ผลการการประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว ในภาพรวมพบว่า ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว  บ้านแม่แจ๋ม อยู่ในระดับควรปรับปรุง ค่าเฉลี่ย = 2.14 และบ้านป่าเหมี้ยง อยู่ในระดับปานกลางค่าเฉลี่ย=2.69 

          ผลการการประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวในแต่ละด้านพบว่า

  1. ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวบ้านแม่แจ๋ม  ด้านคุณค่าของแหล่งท่องเที่ยว มีผลการประเมินอยู่ในระดับดี ค่าเฉลี่ย = 4.05  ด้านความมีชื่อเสียงผลการประเมินอยู่ในระดับดีปานกลาง ค่าเฉลี่ย = 3.14  ด้านสภาพแวดล้อมผลการประเมินอยู่ในระดับควรปรับปรุง ค่าเฉลี่ย = 1.83  และมีผลการประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวที่อยู่ในระดับต่ำ รวม 4 ด้านคือ  1) ด้านความสะดวกในการเข้าถึง ค่าเฉลี่ย = 1.68   2) ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกค่าเฉลี่ย = 1.57  3) ด้านข้อจำกัดในการรองรับนักท่องเที่ยวค่าเฉลี่ย =1.43 และ 4) การจัดการไร่กาแฟพิเศษค่าเฉลี่ย = 1.31
  2. ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวบ้านป่าเหมี้ยง ด้านคุณค่าของแหล่งท่องเที่ยวมีผลการประเมินอยู่ในระดับดี ค่าเฉลี่ย = 3.90  ด้านความมีชื่อเสียงผลการประเมินอยู่ในระดับดีปานกลาง ค่าเฉลี่ย = 3.10 และมีผลการประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวที่อยู่ในระดับควรปรับปรุง รวม 5 ด้านคือ  1) ด้านความสะดวกในการเข้าถึง ค่าเฉลี่ย = 2.57  2) ด้านสภาพแวดล้อมค่าเฉลี่ย =2.31 3) ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกค่าเฉลี่ย = 2.02  4) ด้านข้อจำกัดในการรองรับนักท่องเที่ยวค่าเฉลี่ย =2.31 และ 5) การจัดการไร่กาแฟพิเศษค่าเฉลี่ย = 2.14 

บรรณานุกรม

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (2561). การบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวสืบค้นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2563 สืบค้นจาก http://www.tourism.go.th/assets/portals/1/files/TTS615-
ปาริฉัตร สิงห์ศักดิ์ตระกูล และพัชรินทร์ เสริมการดี. (2556). การศึกษาศักยภาพและแนว
ทางการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของชุมชนบ้านทุ่งมะปรัง อำเภอควนโดนและบ้านโตนปาหนัน อำเภอ ควนกาหลง จังหวัดสตูล.
มนัสสินี บุญมีศรีสง่า, ภาพิมล ปิ่นแก้ว และปาลิณี สกุลตั้งมณีรัตน์. (2556).ปัจจัยที่ส่งผลต่อ
ความพึง พอใจและพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อตลาดฉัตรศิลาในอำเภอหัวหิน จังหวัด ประจวบคีรีขันธ์. เพรชบุรี: คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
มนัส สุวรรณ. (2538). นิเวศวิทยากับการพัฒนาเศรษฐกิจ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ:
สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
ระพีพรรณ ทองห่อ ;และคณะ.อ้างใน ศิริจรรยา ประพฤติกิจ (2549). แนวทางการพัฒนาการ
ท่องเที่ยวภายใต้ศักยภาพ และข้อ จำกัดของกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน.
กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการ
เผยแพร่แล้ว
2021-04-30