The Perception of Brand Personality in the Context of Hotel of Undergraduate Students

  • Worakamol Wisetsri King Mongkut's University of Technology North Bangkok
Keywords: Word-of-mouth, Brand Personality, Service Quality


The word-of-mouth communication or telling others a story offers a marketing strategy which is extremely important for the stability and survival of hotel business as the information conveyed through this channel is often perceived reliable. Researcher suggests that a crucial factor that may lead to word-of mouth communication is to make use of brand personality as a strategy for building the unique characteristic of a hotel brand. Brand personality consists of five dimensions: sincerity, excitement, competence, sophistication, and ruggedness. The study aims to influence of these dimensions of brand personality on word-of-mouth communication by collecting data with 400 university students in Thailand. Results reveal that competence are sincerity, excitement, competence, sophistication, and ruggedness have an impact on word-of-mouth communication. These results can serve as guidelines for marketing strategies in the context of hotel industry by building competence personality for a hotel brand and thus resulting in positive word-of-mouth.


กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2554). ธุรกิจโรงแรม. สืบค้นวันที่ 1 พฤศจิกายน 2558. จาก

ปนัดดา ตันสุวรรณรัตน์. (2553). ความสัมพันธ์ระหว่างจุดดึงดูดใจทางการโฆษณา (จุดดึงดูดใจด้านความกลัวจุดดึงดูดใจด้านอารมณ์ขัน และจุดดึงดูดใจทางเพศ) กับบุคลิกภาพตราสินค้าในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

พจน์ ใจชาญสุขกิจ. (2015) Good Brand & Grand Image ปั้นแบรนด์ฮิตให้ติดตลาด. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มติชน.

นวลอนงค์ ผานัด. (2558). โมเดลเชิงสาเหตุอิทธิพลของคุณภาพการให้บริการและคุณค่าที่รับรู้ที่มีต่อความไว้เนื้อเชื่อใจ ความพึงพอใจ การบอกต่อ และการกลับมาใช้บริการซ้ำของลูกค้าบริษัท การบินไทย จ้ากัด (มหาชน)(การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

สำนักยุทธศาสตร์และการวางแผนเศรษฐกิจมหภาค. (2558). NESDB ECONOMIC REPORT: ภาวะเศรษฐกิจไทยไตรมาสที่สองและแนวโน้มปี 2558. สืบค้นวันที่ 1 พฤศจิกายน 2558. จาก filename=index.

Aaker, J. L. (1997). Dimension of Brand Personality. Journal of Marketing Research, 34(3), 347-356.

Asker, David A. & Beil, Alexander L. (1993). Brand Equity & Advertising. USA: Lawrence Erlbaum Associates.

Ekrem Cengiz and Hilmi Erdoğan Yayla. (2007). The Effect of Marketing Mix on Positive Word of Mouth Communication: Evidence from Accounting Offices in Turkey. Innovative Marketing, 3(4), 74-86.

Jiang, Y., and Wang, C. L. (2006). The Impact of Effect on Service Quality and Satisfaction: The Moderation of Service Contexts. Journal of Services Marketing, 20(4), 211–218.

Demers, J. (2013). AEC. Academic Focus. Retrieved January 2, 2016 from http://library2.

Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., and Berry, L.L. (1998). SERQUAL: A Multiple Item Scale for Measuring Customer Perceptions of Service Quality. Journal of Retailing, 64, 12-40

Philip, K. (2003). Marketing Management. NJ: Prentice Hall.

Swaminathan, V., Stilley K. M. and Ahluwalia, R. (2009). When Brand Personality Matters: The Moderating Role of Attachment Styles. Journal of Consumer Research, 35, 985-1002.

How to Cite
Wisetsri, W. (2020). The Perception of Brand Personality in the Context of Hotel of Undergraduate Students. Journal of Multidisciplinary in Humanities and Social Sciences, 3(1), 1-12. Retrieved from
Research Articles