การบริหารเวลาเชิงพุทธบูรณาการ

  • พัชรี แช่มช้อย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
คำสำคัญ: การบริหารเวลา, พุทธบูรณาการ

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบูรณาการการบริหารเวลาด้วยหลักคำสอนเกี่ยวกับการบริหารเวลาในพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและนำเสนอในลักษณะพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 

1) การบริหารเวลาทั่วไป เป็นการใช้เวลาให้สอดคล้องกับกิจการงานและชีวิต มุ่งเน้นที่ผลลัพธ์ของงานตามเป้าหมายที่ได้กำหนดไว้ โดยมีความสำเร็จและความสุขเป็นเป้าหมาย แต่การบริหารเวลาเช่นนี้มักตกอยู่ภายใต้ความกดดันของเวลา นำมาซึ่งความตึงเครียดและเกิดความทุกข์ได้ง่าย

2) หลักคำสอนเกี่ยวกับการบริหารเวลาในพระพุทธศาสนา การบริหารเวลาในพระพุทธศาสนาเป็นการใช้ชีวิตเป็นตัวกำหนดเวลาซึ่งเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ในทุกขณะที่บุคคลกระทำกิจกรรมจึงเป็นความสมบูรณ์ของเวลาที่หมดไป ไม่อิงอาศัยฤกษ์ยาม แต่ถือประโยชน์ ความถูกต้องและการมีสติเป็นเป้าหมายในการบริหารเวลา

          3) การบูรณาการบริหารเวลาเชิงพุทธ เป็นการบริหารกิจกรรมทั้งมวล รวมถึงชีวิตและความตระหนักรู้ในเหตุผล เป็นการบริหารคนและบริหารงานให้เกิดผลสัมฤทธิ์ในเวลาที่เหมาะสมด้วยความตะหนักรู้ ความรู้ โดยถือความดีความถูกต้องและประโยชน์เป็นสำคัญ

            4) องค์ความรู้ที่เป็นรูปแบบการบริหารเวลาเชิงพุทธ คือ การมีความตระหนักรู้อยู่กับปัจจุบัน อาศัยความรู้เป็นพื้นฐานและมีสติเป็นตัวกำกับการใช้เวลา โดยความรู้นั้นต้องเป็นไปเพื่อประโยชน์และในความเป็นประโยชน์ต้องเป็นสิ่งที่จริง เรียกว่า MKUT Model

เผยแพร่แล้ว
2020-02-20